روز به روز وضع او بهتر شد تا جايى كه ديگر در مدينه نمىتوانست كار خود را اداره كند ، به همين منظور از مدينه بيرون رفت و دامدارى وسيعى تشكيل داد . ثعلبه كه در دوران فقر و ندارى نمازهاى واجب خود را به جماعت مىخواند و هميشه در مسجد حضور چشمگيرى داشت ، از آن پس حضور چندانى نداشت ، تا جايى كه ديگر فرصت حضور در مسجد را نمىيافت . سر انجام رسول خدا مأمورانى را فرستاد تا زكات اموال ثعلبه را بگيرند . وقتى مأموران رسول خدا با او روبرو شدند ، وى از اداى دِيْن و حقوق واجب مالى خود شانه خالى كرد و حاضر به پرداخت زكات خود نشد . او ضمن سخنان خود گفت : به رسول خدا بگوييد من كافر نيستم كه بخواهم « جزيه » بپردازم . هنگامى كه رسول خدا از تمرّد و سرپيچى ثعلبه خبر دار شد فرمود : يا وَيْح ثَعلبه ! اى واى بر ثعلبه . خلاصه تا عصر همان روز بلايى نازل شد و تمام اموال ثعلبه از بين رفت ، وى كه دست خود را خالى ديد متنبه شد و راهى مدينه شده و در مسجد حاضر گرديد . رسول خدا همين كه او را ديد فرمود : من گفتم كه وضع فقر تو بهتر از ثروت و غناى توست . يك روايت مهم عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي يَعْفُورٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ عليه السلام قَالَ مَنْ أَصْبَحَ وَ أَمْسَى وَ الدُّنْيَا أَكْبَرُ هَمِّهِ جَعَلَ اللَّهُ تَعَالَى الْفَقْرَ بَيْنَ عَيْنَيْهِ وَ شَتَّتَ أَمْرَهُ وَ لَمْ يَنَلْ مِنَ الدُّنْيَا إِلّا مَا قَسَمَ اللَّهُ لَهُ وَ مَنْ أَصْبَحَ وَ أَمْسَى وَ ال‌ْآخِرَةُ أَكْبَرُ هَمِّهِ جَعَلَ اللَّهُ الْغِنَى فِي قَلْبِهِ وَ جَمَعَ لَهُ أَمْرَهُ « 1 » « عبدالله بن يعفور مىگويد : شنيدم از امام صادق عليه السلام كه فرمود : كسى

--> ( 1 ) - كافى : ج 2 ، ص 319 ، حديث 15 .